Appreciated Principalities of Halych and Halych-Vladimir. Shapes of Ukrainian Statehood in the Middle Ages: Stepan Tomashivsky

Katarzyna Błachowska, PhD, DSc,
University of Warsaw (Poland)
ORCID: 0000-0002-3205-1705

Volume 6/2019

Publication type: research article

DOI: 10.32612/uw.23535644.2019.pp.11-38

Pages: 11-38

Publication language: Polish

Abstract:

When during the nineteenth and at the beginning of the twentieth century European non-dominant ethnic groups were transformed into nations, native history was one of the pillars that lay solid foundations for this transition. Professional historians giving lectures on the indigenous past became the makers of historical nation-state identity. Early Medieval period played considerable part in this process. Apart from cognitive function, it also proved the historicity of the community and its historical, or even spiritual, rights to the lands they inhabited. For the Ukrainian nation (term commonly used since the end of the second decade of the twentieth century) the situation was highly complicated because it was shaped in various circumstances, that is under the reign of the Romanov and Habsburg dynasties. In two centres of the development of historical reflection (Kiev and Lviv), scholars looked quite differently on the origins of the Ukrainian state, but it was Mykhailo Hrushevsky’s – a professor at Lviv University (1894–1914) – view that became dominant. In his opinion, the Grand Principality of Kiev (ninth to twelfth century) was the first Ukrainian state. In 1919, Stepan Tomashivsky developed an idea that became representative for the Lviv school of history – the first Ukrainian state organism was the Principality of Halych (twelfth century) and the first completely formed, sovereign Ukrainian state – the Principality of Halych-Vladimir (thirteenth to fourteenth century). According to Hrushevsky, the former of these was just a Grand Principality of Kiev’s march, while the latter was its imperfect continuation.

Key words: Stepan Tomashivsky, Mykhailo Hrushevsky, Grand Principality of Kiev, Principality of Halych, Principality of Halych-Vladimir, Ukrainian history, Ukrainian state

References:

  1. Adamski Ł., Nacjonalista postępowy: Mychajło Hruszewski i jego poglądy na Polskę i Polaków, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2011.
  2. Balzer O., Genealogia Piastów, wyd. 2., Avalon, Kraków 2005.
  3. Błachowska K., Księstwo Halicko-Włodzimierskie w dziejach Ukrainy. Perspektywa lwowska i kijowsko-lwowska: Izydor Szaraniewicz, Mychajło Hruszewski, „Studia Polsko-Ukraińskie”, t. 5, 2018, ss. 19–31.
  4. Dąbrowski D., Rodowód Romanowiczów książąt halicko-wołyńskich, Wydawnictwo Historyczne, Poznań–Wrocław 2002.
  5. Dąbrowski D., Genealogia Mścisławowiczów. Pierwsze pokolenia (do początku XIV wieku), Avalon, Kraków 2008.
  6. Hegel G.W.F., Wykłady z filozofii dziejów, t. 1, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1958.
  7. Hroch M., Social Preconditions of National Revival in Europe: A Comparative Analysis of the Social Composition of Patriotic Groups Among the Smaller European Nations, Columbia University Press, New York 1985.
  8. Hroch M., Małe narody Europy: perspektywa historyczna, Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław–Warszawa–Kraków 2008.
  9. Hrushevskyi M.S., Istoriia Ukrainy-Rusi, t. 1: Do pochatku XI vika, Naukovoho Tovarystvo Imeni Shevchenka, Lviv 1898; t. 2: XI-XIII vik, Naukovoho Tovarystvo Imeni Shevchenka, Lviv 1899; t. 3: XIV-XVI viki, Naukovoho Tovarystvo Imeni Shevchenka, Lviv 1900.
  10. Hrushevskyi M.S., Istoriia Ukrainy-Rusi, t. 2, nakładem autora, Lviv 1905; t. 3, nakładem autora, Lviv 1900.
  11. Hrushevskyi M.S., Istoriia Ukrainy-Rusi, t. 1, Z Drukarni Pershoi Spilky, Kyiv 1913.
  12. Hrycak J., Historia Ukrainy 1772–1999: narodziny nowoczesnego narodu, Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, Lublin 2000.
  13. Koneczny F., Dzieje Rosyi, t. 1: Do roku 1449, nakładem Spółki Wydawniczej Warszawskiej, Warszawa 1917.
  14. Koński T., Hegel i jego filozofia dziejów, [w:] Wykłady z filozofii dziejów, G.W.F. Hegel, t. 1, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1958, ss. XI–LXXVII.
  15. Korduba M., Agnieszka, [w:] Polski Słownik Biograficzny, red. W. Konopczyński, t. 1, Polska Akademia Umiejętności/Wydawnictwo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, Kraków–Wrocław 1935, ss. 30–31.
  16. Mihalʹčenko S.I., Kievskaâ škola: Očerki ob istorikah, Izdatelʹstvo Brânskogo gosudarstvennogo pedagogičeskogo instituta im. I.G. Petrovskogo, Brânsk 1994.
  17. Mroczka L., Spór o Galicję Wschodnią 1914–1923, Wydawnictwo Naukowe WSP, Kraków 1998.
  18. Pirih R.Ya., Telvak V.V., Myhailo Hrushevskyi: biohrafichnyi narys, Lybid, Kyiv 2017.
  19. Rapov O.M., Knâžeskie vladeniâ na Rusi v X – pervoj polovine XIII v., Moskovskij Gosudarstvennyj Universitet, Moskva 1977.
  20. Semkowicz W., Geograficzne podstawy Polski Chrobrego, „Kwartalnik Historyczny”, r. XXXIX, z. 2, 1925, ss. 258–314.
  21. Serczyk J., 25 wieków historii. Historycy i ich dzieła, Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 1994.
  22. Solovʹev S.M., Istoriâ otnošenij meždu ruskimi knâzʹâmi Rûrikova doma, Universitetskaâ tipografiâ, Moskva 1847.
  23. Solovʹev S.M., Istoriâ Rossii s drevnejših vremen, t. 1, Tovariŝestvo Obŝestvennâ polʹza, Moskva 1851.
  24. Solovʹev S.M., Istoriâ Rossii s drevnejših vremen, t. 1, Izdatelʹstvo socialʹno-èkonomičeskoj literatury, Moskva 1960.
  25. Suchyi O., Stepan Tomasziwski (1875–1930), [w:] Złota księga historiografii lwowskiej XIX i XX wieku, red. J. Maternicki, L. Zaszkilniak, Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, Rzeszów 2007, ss. 441–452.
  26. Szymanek K., Sztuka argumentacji. Słownik terminologiczny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001.
  27. Tomashivskyi S., Ukrainska istoriia. Narys, t. 1: Starinni ì seredni viki, Vydavnyctv Vchora i nyni, Lviv 1919.
  28. Tomashivskyi S., Predtecha Isidora. Petro Akerovych, neznanyi mytropolit rukskyi (1241–1245), „Analecta Ordinis Sancti Basilii Magni / Zapiski chyna sv. Vasiliia Velikoho”, t. 2, vyp. 3, 1926, ss. 221–313.
  29. Tomashivskyi S., Petro: pershyi uniatskyi mytropolit Ukrainy-Rusi. Istorychnyi narys, Lviv 1928.
  30. Tomashivskyi S., Boiarin chy ihumen? (Prychynok do pytannia pro osobu mytropolita Petra Akerovicha), „Analecta Ordinis Sancti Basilii Magni / Zapiski chyna sv. Vasiliia Velikoho”, t. 3, vyp. 1–2, 1928/30, ss. 171–178.
  31. Tomashivskyi S., Do istorii Peremyshlia i joho yepiskopskoi katedry. Krytychni zamitky, „Analecta Ordinis Sancti Basilii Magni / Zapiski chyna sv. Vasiliia Velikoho”, t. 3, vyp. 1–2, 1928/30, ss. 179–190.
  32. Tomashivskyi S., Vstup do istorii Cerkvy na Ukraini, „Analecta Ordinis Sancti Basilii Magni / Zapiski chyna sv. Vasiliia Velikoho”, t. 4, vyp. 1–2, 1931, ss. 1–161.
  33. Tomashivskyi S., Istoriia Ukrainy: starinni i seredni viki, Ukrainskyi Vilnyi Universytet, Miunhen 1948.
  34. Tomaszewski S., Ruski epizod soboru lugduńskiego 1245 r. Szkic historyczny, sinе nomine, Lwów 1927.
  35. Topolski J., Od Achillesa do Béatrice de Planissolles. Zarys historii historiografii, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 1998.
  36. Vojtovich L., Kniazivski dynastii shidnoi Yevropy (kinets IX – pochatok XVI st.): sklad, suspilna i politychna rol. Istoryko-henealohichne doslidzhennia, Instytut Ukrainoznavstva im. I. Kripiakevicha NAN Ukrainy, Lviv 2000.
  37. Wiech S., Królestwo i ziemie zabrane 1831–1855, [w:] Historie Polski w XIX wieku, red. A. Nowak, t. 2, cz. 1: Historie polityczne, M. Karpińska, S. Wiech, T. Gąsowski, G. Kucharczyk, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2013, ss. 151–215.
  38. Zaszkilniak L., Historia Ukrainy, [w:] Historia na Uniwersytecie Lwowskim. Badania i nauczanie, red. J. Maternicki, J. Pisulińska, L. Zaszkilniak, Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, Rzeszów 2016, ss. 347–372.

PDF